Drugim często spotykanym oznaczeniem jest NRO, czyli nierozprzestrzenianie ognia. To klasyfikacja stosowana w Polsce i istotna z punktu widzenia przepisów budowlanych.

Materiał lub przegroda posiadająca klasyfikację NRO nie przyczynia się do szybkiego rozprzestrzeniania ognia po swojej powierzchni. Ma to szczególne znaczenie m.in. dla:

• drewnianych elewacji,
• podbitek dachowych,
• ścian i sufitów wykończonych drewnem,
• konstrukcji drewnianych stosowanych wewnątrz budynków.

W praktyce uzyskanie klasyfikacji NRO często jest wymagane przez projekt lub przepisy techniczno-budowlane.

Sam wybór preparatu nie gwarantuje jeszcze uzyskania wymaganej klasy odporności ogniowej. Kluczowe znaczenie ma sposób aplikacji zgodny z dokumentacją techniczną producenta.

Najczęściej należy zwrócić uwagę na:

• rodzaj podłoża – drewno powinno być surowe, czyste i odpowiednio przygotowane,
• wilgotność drewna – zwykle nie powinna przekraczać 20%,
• wydajność i ilość naniesionego preparatu – deklarowana klasa ochrony uzależniona jest od konkretnej ilości produktu na m²,
• liczbę warstw – często wymagane są 2–3 warstwy,
• czas schnięcia i sezonowania powłoki – pełne właściwości ogniochronne osiągane są dopiero po całkowitym utwardzeniu.

Niektóre gatunki drewna, np. dąb, mogą dodatkowo wymagać zastosowania odpowiedniego podkładu przed nałożeniem warstwy ogniochronnej.

Lakier ogniochronny jako przykład rozwiązania

Na rynku dostępne są zarówno lakiery, jak i impregnaty pozwalające uzyskać klasę B-s1,d0 oraz status NRO. Jednym z przykładów jest lakier UNIEPAL-DREW AQUA KOLOR, stosowany do zabezpieczania elementów drewnianych wewnątrz i na zewnątrz budynków.

W zależności od systemu i zaleceń producenta takie produkty mogą dodatkowo zapewniać:

• dekoracyjne wykończenie powierzchni,
• ochronę przed wilgocią i promieniowaniem UV,
• zabezpieczenie drewna przed korozją biologiczną,
• odporność na warunki atmosferyczne.

Wybór konkretnego rozwiązania warto zawsze dopasować do miejsca zastosowania oraz wymaganej klasy odporności pożarowej zapisanej w projekcie.

Ochrona przeciwpożarowa drewna nie kończy się na aplikacji preparatu. Powłoki należy regularnie kontrolować – zwłaszcza na zewnątrz, gdzie są narażone na działanie słońca, deszczu i zmian temperatury.

Warto pamiętać o:

• okresowych przeglądach stanu powłoki,
• uzupełnianiu uszkodzeń mechanicznych,
• ponownym zabezpieczeniu powierzchni w razie zużycia lub degradacji warstwy ochronnej.

Regularna konserwacja pozwala zachować deklarowane parametry bezpieczeństwa przez długi czas.

Podsumowanie

Oznaczenia B-s1,d0 i NRO to ważne informacje, które pomagają ocenić skuteczność zabezpieczenia przeciwpożarowego drewna.

W skrócie:

• B – bardzo ograniczony udział materiału w pożarze,
• s1 – bardzo niska emisja dymu,
• d0 – brak płonących kropel,
• NRO – materiał nie rozprzestrzenia ognia.

Przy wyborze produktu ogniochronnego warto zwracać uwagę nie tylko na deklarowaną klasę, ale również na sposób aplikacji, wymagania techniczne oraz przeznaczenie konkretnego systemu. Dobrze dobrane i prawidłowo wykonane zabezpieczenie to realny wpływ na bezpieczeństwo budynku oraz jego użytkowników.